ซับฟรีแปลเพื่อความบันเทิงส่วนตัว บรรยายไทย : eh Pattharawan
[My Secret Romance]
[Ministry of Culture and Korea Creative Content Agency aided in this production.]
[ตอนที่ 6 : ไปทำงานกันนะ]
มันไม่ได้บังเอิญ เธอตั้งใจทำ
ผอ.ชา คะ
ยกโทษให้ฉันด้วยค่ะ
นี่คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร
ฉันต้องขอโทษคุณ จากใจจริงของฉัน
ฉันเสียใจที่ทำให้การสารภาพของคุณพัง
อะไร สารภาพอะไร
ฉันหมายถึงกล่องเครื่องประดับนั่น
ฉันรู้ดีว่าคุณต้องโกรธฉันมาก เพราะมันของขวัญที่คุณเตรียมไว้ให้คุณจูฮเยริ
ฉันอยากขอให้คุณให้อภัยฉันอีกสักครั้งหนึ่งค่ะ
[จูฮเยริ ]
ผอ.ชา ครับ
จะจัดดการอย่างไรดีครับกับของนี้
- เธอชนะฉันไม่ได้หรอก - ว่างัยนะ
เธอต้องไปฝึกให้มากกว่านี้
[รายการอาหารประจำสัปดาห์ : วันที่ 16 - 27 ตุลาคม ]
ค่ะ ฉันกำลังเตรียมอาหรสำหรับ 20 คน อยู่ค่ะ
รีบมาที่โรงพยาบาลเดี๋ยวนี้
โรงพยาบาลหรือคะ
ผอ.ชา หรือคะ
คุณคะ รีบไปส่งฉันที่โรงพยาบาลแทบ๊กด้วยค่ะ
โอ๊ะ ทำงัยดีล่ะ
เป็นอะไรไปอีกคะ
ผอ.ชา คะ
- ใครบอกให้คุณมาล่ะ - ผมเองครับ
ผอ.ชา ท้องเสียเพราะอาหารเที่ยงที่ของคุณ
เพราะกินอาหารของฉัน ไม่ใช่ของที่คุณจูฮเยริสั่งมาหรือคะ
ผมกินไป 2 อันกับอีกครึ่งหนึ่ง ผอ.ชา กินไป 3 อันกับอีกครึ่งหนึ่ง
จากนั้นก็ปวดท้องขึ้นมาเลย
ผมเลยพา ผอ.ชา ส่งโรงพยาบาลทันที
ผมไปคุยกับหมอก่อนนะ
ถ้าคุณยังไม่กลับ ช่วยนั่งลงก่อนได้มั๊ย
ผมเมื่อยคอ
คุณกินอาหารของฉันจริงหรือคะ
ทำไมคุณถึงกินมันเข้าไปเยอะขนาดนั้น
เททิ้งไปก็ได้
คุณเคยโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เพราะผมเอาอาหารของคุณที่ยังไม่ได้กินไปเททื้ง
หน้าห้องทำงานของผม
อย่าเอาอาหารที่มีประโยชน์ไปทิ้งสิคะ
เขาไม่พอใจอะไรก็บอกสิ อยากกินอะไรก็บอกมาสิคะ
อ๋อ
ฉันไม่รู้ว่าคุณเห็น
ผมเห็นคุณตะเบ็งเสียงด่ายังกับหมีกำลังคำราม
ผมคิดว่าต้องโดนคุณคิดบัญชีคืนแน่นอน คุณอียูมี
วันนี้คุณคงไม่มีนัดกับแฟนใช่มั๊ย
ใครว่าเขาเป็นแฟนฉัน เราเป็นแค่เพื่อนกันค่ะ
เพื่อนสนิทค่ะ
แล้วเราก็ไม่ได้อยู่ด้วยกัน เขาเปิดร้านอยู่ชั้นล่าง
ส่วนฉันเช่าชั้นสอง
ดูเหมือนคุณคงเข้าใจผิดแล้วนะ
แล้วทำไมเขาต้องแสดงออกแบบนั้นด้วย
ฉันคิดว่าเขาอยากจะช่วยฉัน เขาทนเห็นเพื่อนที่กำลังโดนตะโกนด่าไม่ได้หรอกค่ะ
ไม่มีหรอกมิตรภาพระหว่างผู้ชายและผุ้หญิงหญิง
เขาไม่ใช่ผู้ชายของฉัน เขาเป็นแค่ จองฮยอแท เพื่อนของฉัน
คุณเองก็เข้าใจผิดเหมือนกัน
ผมไม่ได้คบกับจูฮเยริ
แล้วกล่องเครื่องประดับนั่น
ไม่ได้เกี่ยวข้องกับจูฮเยริเลยสักนิด
นางเอกของเรื่องคือคนอื่น
- นางเอกหรือคะ - เรื่องเกี่ยวกับ...
นางเอกนั้น...
[ใบสั่งยา แผนกอายุรกรรม ชาจินวุค : ยานอนหลับ ]
อย่าเป็นอะไรอีกนะ
มาค่ะ ฉันช่วยหลังของคุณไม่ค่อยดีอยู่ด้วย
อ้อ
ขอโทษค่ะ ที่เมื่อวานฉันทำรายการอาหารไม่เสร็จ
ฉันถูก ผอ. เรียกอย่างกระทันหัน
ขอโทษจริงๆ ค่ะ
- วันนี้ก็ทำให้เสร็จละกัน - ค่ะ
ฉันก็ขอโทษกับเรื่องเมื่อวานด้วยเหมือนกัน
เพราะหลังฉันมีปัญหา อยากจะไปผ่าตัดรักษาแต่ยังไม่มีเวลา
- หวังว่าคุณคงเข้าใจนะ - ฉันเข้าใจคุณค่ะ
วันนี้หน้าตาแจ่มใสดีนะ
ปกติท่าทางยังกับคนอยากตาย มีแฟนกับเขาแล้วล่ะสิ
ห๊ะ
เอ่อ ไม่ใช่
ฉันยังไม่มีแฟนค่ะ
ทำไมแสดงออกมากขนาดนั้น ตอบว่าไม่มีก็จบแล้ว
ครั้งก่อนเข้าโรงพยาบาลเพราะไม่ยอมกินข้าว
แต่ครั้งนี้กลับมาเพราะกินมากเกินไป
ไม่ต้องบอกให้ใครรู้นะ
ถ้ารู้เข้าถึงหูประธานชา เรื่องมันจะไปกันใหญ่
ผมเข้าใจ ดีซะอีกเพราะคุณไม่ได้นอนหลับสนิททั้งคืนแบบนี้มานาน
เธอเฝ้าคุณอยู่จนดึก จากนั้นเธอก็กลับบ้าน
ผมกำลังพูดถึงโภชนากรอีน่ะครับ
อะไร ไม่ได้ถามซะหน่อย
ผมจะกลับไปอาบน้ำที่บ้านแล้วแล้วค่อยไปทำงาน
เข้าใจแล้วครับ
บอกให้เขาเตรียมการประชุมของเมื่อวานภายใน 1 ชั่วโมง
ได้ครับ
คุณเฝ้าผมอยู่จนดึกเลยเหรอ
อย่าเป็นอะไรอีกนะ
งั้น แสดงว่า...
ไม่ใช่ความฝันน่ะสิ
ฉันทำโจ๊กไก้ใสโสมมาให้ค่ะ ทานแล้วคุณจะได้รู้สึกดีขึ้น
อาการคุณดีขึ้นแล้วใช่มั๊ยคะ
อืม
- งั้นฉันไปนะคะ - เดี๋ยว นั่งก่อนสิ
- คุณต้องรับผิดชอบ - คะ เรื่องอะไร
เรื่องอะไรอีกล่ะเนี่ย
เพราะคุณทำให้ผมปวดท้อง
และงานของผมทำให้เกิดความเสียหายอย่างใหญ่หลวง
ทั้งยังบกพร่องหน้าที่นักโภชนาการส่วนตัวของผมอีก
ทั้งหมดนี้คุณต้องรับผิดชอบ
แล้วอย่าเพิ่งลืมเรื่องกล่องเครื่องประดับนั่นด้วย
คุณต้องชดใช้ให้ผมให้หมด
- จะให้ฉันชดใช้รับผิดชอบทั้งหมดยังไงคะ - ต้องกินข้าวกับผม
ถ้าฉันกิน...
อะไรนะคะ
ถ้าคุณรู้สึกผิด ก็ต้องกินข้าวกับผม
- มันคนละเรื่องกันนะคะ - คุณไม่อยากทำใช่มั๊ย
เอ่อ ไม่ค่ะ ไม่ใช่อย่างนั้น
ฉันนึกว่าหูฉันฟาดไปค่ะ
คุณบอกให้ฉันกินข้าวกับคุณจริงหรือคะ
ผมบอกแล้วงัย อาหารของคุณไว้ใจไม่ได้ ฉะนั้น
ผมต้องให้คุณมากินข้าวกับผม
ไม่ขาดไม่เกิน แค่ 10 ครั้ง
ถือซะว่ากล่องของผมมีมูลค่า 1 ล้านวอน
คิดซะว่าต้องจ่ายคืนมื้อละ 1 แสนวอน
ผมให้โอกาสคุณกับเงื่อนไขง่ายๆ แค่นี้
แล้วแต่คุณจะคิด ถ้าคุณไม่อยากตกงาน
ก็ยอมไปกินข้าวกับผมแทนก็แล้วกัน
อะไรอีกล่ะเนี่ย ตอนนี้เอาเรื่องอาหารมาทรมานฉันอีกแล้ว
ผม จางอูจิน คืนนี้คุณพอจะมีเวลาว่างสำหรับมื้อเย็นมั๊ย
ผมมีอะไรจะคุยด้วย แต่ถ้าคุณไม่ว่างเอาไว้คราวหน้าก็ได้
มันเป็นความฝันเหรอ เหมือนมีบางอย่างที่ขาดหายไปนะ
ก็ได้ 10 ครั้งก็พอ
ต่อให้อาหารอร่อย ถ้าคุณกินถึง 10 ครั้ง
- เธออาจจะเบื่อหน่าย - ไม่ว่ายังไงฉันไปแน่ค่ะ
สั่งปลาจู๋กับโซจูนะคะ
1 ทุ่ม...
1 ทุ่ม เตรียมรถให้ผม และหาร้านอาหารที่อร่อยๆ ไว้ด้วย
ร้านอร่อยๆ หรือครับ
- วันนี้มีนัดอะไรไว้บ้าง - ผมมีนัดแล้ว
ไม่ใช่คุณ ผมต่างหาก ผมไม่ได้ชวนคุณไปกินข้าวด้วยซะหน่อย
ที่จริงคุณต้องไปตรวจงานสาขาของบริษัท แต่ก็ไม่ใช่เรื่องด่วนอะไรมากมาย
- งั้นเลื่อนเป็นพรุ่งนี้ - ได้ครับ
อีกอย่าง...
- มันมากเกินพอ - หมายถึงอะไรครับ
ชุดของคุณน่ะ
มันเยอะแยะมากมายเกินไปแล้ว
ชุดของผมมันคือความภูมิใจและเป็นเอกลักษณ์ของผม
อย่ามายุ่งกับผมได้มั๊ย
ก็ได้
ผมบอกแล้วงัย อาหารของคุณไว้ใจไม่ได้ ฉะนั้น
ผมต้องให้คุณมากินข้าวกับผม
ไม่มากไม่น้อย แค่ 10 ครั้ง
- ผมให้โอกาสคุณกับเงื่อนไขง่ายๆ แค่นี้ - เดี๋ยวนะ
ที่ชวนฉันไปกินข้าวด้วยเนี่ย เหมือนโดนตบหัวแล้วลูบหลังนะ
ไม่ว่าเขาจะพูดอะไร ก็ทำให้คนฟังรู้สึกแย่กับสิ่งที่เขาพูดได้
ทำอะไรคะ
โอ้ ฉันใจลอยไปซะแล้ว
1 ทุ่ม เจอกันที่หน้าบริษัท
- ฉันคิดว่า... - อยากกินอะไรล่ะ
อาหารฝรั่ง ญี่ปุ่น เกาหลี หรือจีน ผมจองไว้หมด
- เลือกอาหารที่อยากจะกินมาเลย - ฉันว่ามันไม่ถูกต้อง
อะไระ อะไรไม่ถูก
คุณบอกจะรับผิดชอบงัย แล้วนี่ผมก็ให้โอกาสคุณแล้วนะ
ฉันรับผิดชอบก็เพราะฉันเป็นโภชนากรต่างหากล่ะ
- แล้วงัย - ฉันต้องเป็นคนเลือกร้านเอง
เพราะฉันคือโภชนากรค่ะ
ฉันแค่อยากบอกว่าเราไม่ได้มาเดทกัน แต่เรามาทำงาน
ไออิกู ผมก็ไม่ได้พูดว่ามาเดทซะหน่อย
ก็ได้ โภชนากรอียูมี
คุณเลือกร้านได้เลย
งั้นเลี้ยวขวาเลยค่ะ
เลี้ยวขวา
ไปกันเลย
ขาอ่อนของผมทำเอาหลายคนตกตะลึงมาแล้วนะ
- ขับรถดีๆ หน่อยสิคุณ - ตีผมทำทำไม
ร้านนี้เหรอ
มันอาจจะไม่หรูหรา แต่ร้านนี้ดังมาก
ผมว่าคุณน่าจะรู้ดีกว่าใคร ว่าผมเป็นคนเรื่องมากกับเรื่องกิน
ร้านที่ไม่ถูกสุขลักษณะผมไม่กิน
ยิ่งให้นั่งกับพื้นด้วย ผมทำไม่ได้หรอก
ขาผมยาวมาก เห็นมั๊ย
อียูมี คุณอียูมี
รอด้วยสิ
ขอโซจูอีกขวดครับ
ใส่ไว้สิคะ
เสื้อผ้าแพงๆ ของคุณจะได้ไม่เปื้อน
ผมไม่ใส่ ขอบคุณ
เวลามากินใครเขาก็ใส่กันทั้งนั้น อย่าเรื่องมากสิคะ
นี่คุณเพิ่งเคยมากินชูออทังครั้งแรกหรือคะ
ครั้งแรก และคิดว่าครั้งสุดท้ายด้วย
ชิมดูก่อนสิคะ เป็นอาหารที่ช่วยบำรุงสำหรับคนที่ร่างกายอ่อนเพลียได้ดีเลยล่ะ
เติมเมล็ดชิโซะป่นลงไปนิดหนึ่งค่ะ
แต่ฉันชอบใส่เยอะๆ
อร่อยใช่มั๊ย
อืม ดูดีกว่าหน้าตาของมัน
ที่นี้ก็ใส่ข้าวลงไป
กินกับกิมจิหัวไชเท้า อร่อยสุดๆ
ต้องทำงัยนะ
ใส่ข้าวลงไปค่ะ
ใส่ข้าวลงไป
นี่ก็
เอ้ย
เพราะกิมจิหัวไชเท้านี่เชียว
รู้แล้วใช่มั๊ย ที่ฉันบอกให้ใส่ผ้ากันเปื้อน
อยู่นิ่งๆ ก่อน
คุณอียูมี คุณทำแบบนี้ไม้ได้นะ
มาจับหน้าอกผมโดยไม่ขออนุญาตก่อนได้งัย
- ฉันไม่ได้ตั้งใจ - ตอนอยู่ในรถ คุณก็ทำแบบนี้ด้วย
คุณนี่ ปากว่ามือถึงเลยนะเนี่ย
ฉันทำแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
อร่อยมาก
ขอมือหน่อยค่ะ
คุณนี่ ได้คืบจะเอาศอกอีกแล้วนะ
กินนี่ค่ะ
มันช่วยดับกลิ่นคาวได้ค่ะ
- อะไรน่ะ - ฉันซื้อชูออทังกลับบ้านค่ะ
คงไม่ได้ซื้อไปฝากหมอนั่นนะ
ไปฝากแม่ของฉันค่ะ แม่ฉันเป็นลูกค้าประจำร้านนี้
คุณอยู่กับแม่เหรอ
ค่ะ แม่เพิ่งมาอยู่กับฉันไม่นานนี้เอง
- ค่อยโล่งใจหน่อย - ว่าอะไรนะคะ
เปล่า แค่พูดไรเรื่อยเปื่อย
ไปกันเถอะ
ดูเหมือนคุณกับแม่เข้ากันได้ดี
ใครว่าล่ะทะเลาะกันตลอด
สองสามวันก่อนก็ยังทะเลาะกันอยู่เลย แล้วคุณล่ะคะ
ผมมีความทรงจำเกี่ยวกับแม่น้อยมาก
พ่อกับแม่ผมแยกทางกันตั้งแต่ผมยังเล็กๆ
ฉันเสียมารยาทซะแล้ว
แม่ผม
อยู่ที่คังวอน
แม่ผมชอบทานโจ๊กเป๋าฮื้อ
แล้วก็ชอบทำด้วย
ครั้งหน้า เราไปกินโจ๊กเป๋าฮื้อกันไหมคะ
ไม่ต้องหรอก
ไม่มีที่ไหนทำอร่อยเหมือนแม่ผมทำหรอก
ผมอยากจะไปส่งคุณถึงบ้านนะ
ฉันต้องแวะไปร้านที่ ดงกู...
คือฉันต้องแวะซื้ออาหารให้หมาของฉันน่ะ
งั้นก็ได้
ไม่น่าพูดเรื่องแม่กับเขาเลย
อยู่นิ่งๆ ก่อนค่ะ
อย่าเป็นอะไรอีกนะ
นี่เราฝันไปเองเหรอ
ยังไงก็เป็นฝันที่ดีมากๆ
- หนูชอบ แจอิน - แรกๆ ก็เป็นแบบนี้กันทั้งนั้น
โอ๊ะโม๊ะ ดูนมเธอสิใหญ่โตมหึมา
โอ๊ว หน้าก็ไปดึงมาซะตึงเชียว
ไปโมหน้ามาหมดไปกี่ร้อยล้านล่ะ
แล้ววันนี้นึกยังไงถึงได้ซื้อชูออทังมาให้แม่ แถมซื้อขนมมาฝากน้องอีก
แม่จะกินหรือจะด่าหนูเลือกเอาอย่างหนึ่ง
ที่ยัยนี่ได้เป็นดาราก็เพราะฉันนะเนี่ย
ถ้าแม่ไม่ท้องแกแล้วแต่งงาน
แม่คงได้แสดง " มันจะระเบิด 2 " ไปแล้วล่ะ
ถึงให้ยัยนี่มาแสดงแทนฉัน
อย่างที่หนูว่างัย ใครบอกให้แม่ท้องล่ะ
แม่น่าจะได้เล่นเรื่องนี้ให้มันครบทุกภาคไปเลยว่ามั๊ย
ยัยนี่มันมีดีอะไรกว่าแม่
ทั้งรูปร่างหน้าตา ฉันสวยกว่าตั้งเยอะ
บ้าชิบ
ว๊าวสวยจัง จะไปไหนเหรอครับ
ว่าจะไปสถานีน่ะ ไปหาเพื่อนเก่าซะหน่อย
ฮยอนแท แม่รบกวนไปส่งหน่อยได้มั๊ย
ได้เลยครับ
โอ๊ว หัวฟูเลย อย่าบอกให้ยูมีรู้นะ
- ครับ - ขอบใจนะจ๊ะ
- ตามสบายครับ - ไปนะ
โทษค่ะ เดี๋ยวค่ะ คุณมาจากร้านใช่มั๊ย เอานี่ไปด้วยค่ะ
เดี๋ยวครับ
เกือบลืม ต้องจ่ายเงินด้วยสิ นี่ค่ะ ไม่ต้องทอน
นี่คุณ ผมไม่ใช่
ขอโทษค่ะ ถ้าจะถ่ายรูป เอาไว้วันหลังนะคะ
ฉันรีบมากค่ะเพราะมีถ่ายรายการสด
ขอโทษแล้วก็ขอคุณด้วยนะคะ
ผู้คนนี้เป็นใครกันอะ
ทั้งที่เป็นวันเสาร์ แม่หายไปไหนแต่เช้านะ
- เพิ่งมาเหรอ - อืม เมื่อเช้าเจอผู้หญิงแปลกประหลาดคนหนึ่งด้วยล่ะ
แปลกประหลาดเหรอ
เอาเงินมายัดใส่ฉันแล้วบอกให้ฉันไปส่งของให้
เอ๋ มีคนไม่รู้จักนายแล้วยังจ้างไปส่งของอีกงั้นเหรอ
แล้วงัยต่อ
ทำงัยได้ ก็เธอจ่ายตังให้แล้วฉันเลยต้องไปส่งของให้น่ะสิ
กินขนมปังปิ้งกินมั๊ย
ใครโทรมา
- ค่ะ ผอ.ชา - ไปทานข้าวกัน
ห๊ะ วันนี้วันหยุดนี่คะ
- วันหยุดแล้วไม่ต้องกินข้าวหรืองัย - กินค่ะ แต่ว่า
เดี๋ยวผมส่งที่อยู่ร้านไปให้ เจอกันที่ร้านเลยนะ
อีตานี่ คิดจะทำอะไรไม่นึกถึงใจคนอื่นบ้างเลย
มีอะไรเหรอ ไอ้หมอนั่นบอกว่างัย
ไม่มีอะไรหรอก เรื่องงานน่ะ
ขนมปังปิ้ง เอาไว้คราวหน้านะ
ขอโทษนะ ฝากดูแล ดงกู หน่อยนะ ฉันจะรีบกลับมา
ได้
ถ้ามีอะไรรีบโทรหาฉันเลยนะ
ได้เลย
ขอโทษครับ มากันกี่คนครับ
2
ขอที่นั่งริมหน้าต่างด้วย
- ชื่ออะไรครับ - ชาจินวุค
โอเค ถ้ามีที่ว่างแล้วผมจะเรียกนะครับ
ขอบคุณครับ วันหลังมาใหม่นะครับ
คิวที่ 9 คุณจองซึงจูครับ
เดี่ยวนะ
ตอนนี้คิวที่9 งั้นแสดงว่ามีอีก 5 คนก่อนผมอีกงั้นเหรอ
ถูกต้องแล้วครับ
ผม ชาจินวุค นะ
ช่วยเอานามบัตรไปใส่ไว้ที่กล่องเลยครับ
ผมไม่ได้มาเพื่ออยากร่วมงานอีเวนท
หรือว่าต้องให้ทิปก่อน
คุณนี่เข้าใจอยากจัง เดี๋ยวถึงคิวคุณผมก็เรียกเองแหละ
ร้านเรามีกฏอยู่นี่ครับ
"ถ้าวัตถุดิบหมด เราจะปิดร้าน"
"ไม่รับจองล่วงหน้า"
"ลูกค้าทุกคนต้องเข้าคิวรอ"
ผมไม่เคยรู้มาก่อนว่ามีร้านที่มีกฎเพี้ยนๆ แบบนี้มาก่อน
ขอเจอเจ้าของร้านหน่อย
ผมนี่แหละเจ้าของร้าน
อย่ามาหลอกผม จริงๆ เลย
ผอ.ชา คุณทำอะไรคะเนี่ย
กำลังต่อว่าการให้บริการของร้านนี้อยู่น่ะสิ
ทำไมคุณ ทำเรื่องขายหน้าอย่างนี้ล่ะคะ
ต้องขอโทษด้วยค่ะ
- ตามฉันมาเลย - ให้ผมซื้อร้านนี้ทั้งร้านยังได้เลย
ผอ.ชา รู้ตัวมั๊ยว่าทำอะไรไปต่อหน้าคนมากมาย
น่าอายมาก
- น่าอายงั้นเหรอ - ใช่ค่ะ มากด้วย
ทุกคนเข้ามาเข้าคิวรอ แต่คุณดันจะไปลัดคิวเขาซะเนี่ย
พอเขาบอกไม่ได้คุณยังโมโหใส่เขาอีก
ทำตัวน่ารำคาญจัง
น่ารำคาญงั้นเหรอ
คุณมีตามั๊ย หัดดูซะบ้างสิ
พวกเขามาเข้าคิวรอแต่เช้า เพื่อจะได้กินกินอาหารกับคนที่ชอบพอกันอยู่
แล้วถ้าโดนแซงคิว เขาจะคิดยังไงล่ะคะ
พวกเขาทำงานเหนื่อยกันมาทั้งอาทิตย์ กว่าจะมีเวลาว่างมากินข้าวด้วยกันก็วันหยุดโน้น
ก็นะ ฉันเองแหละที่ไม่มีวันหยุดเหมือนชาวบ้านมีแต่คนโทรเรียกให้ออกมาทำงานซะงั้น
ถ้างั้นก็คิดว่างานนี้เป็นการเดทกันก็ได้นะ
จะเป็นการเดทได้งัย ที่ฉันมาเพราะต้องทำงานใช้หนี้คุณนั่นแหละ
คุณเล่นบงการว่าจะให้ฉันใช้หนี้เมื่อไหร่ก็ได้ตามใจคุณนี่น่า
ก็ผมอยากจะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น เพราะผมจะได้อยู่กับคุณ
- อะไรนะคะ - เพราะผมไม่อยากกินข้าวคนเดียว
แล้วนี่
คุณบอกว่าไม่ได้มาเดท แต่ทำทำไมแต่งตัวมาซะสวยกว่าไปทำงาน
คุณนี่คิดมากไปได้ วันหยุดทั้งทีฉันของแต่งตัวสวยบ้างไม่ได้เหรอ
เวลาอยู่บ้านฉันก็แต่งตัวสวยแบบนี้เหมือนกัน
- แต่งแบบนี้จริงอะ - คิวที่ 15 ชาจินวุค
ถึงคิวเราแล้วใช่มั๊ย
อยู่นี่ครับ
ไปทำงานกันเถอะ
เดี๋ยว มีอะไรคะ
- เสร็จแล้ว - ฉันผูกเองก็ไได้
งั้นแก้ แล้วผูกใหม่เองนะ
ไม่ค่ะ อย่าดีกว่า
ไปดื่มชากันต่อมั๊ย
อะ ดงกู ล่ะ
ไม่ได้ค่ะ ฉันต้องรีบกลับบ้านค่ะ
ทำไม มีเรื่องด่วนเหรอ
คือว่า
ได้เวลาที่ฉันต้อให้อาหารหมาค่ะ
ประโยคนี้คุ้นๆ เหมือนเคยได้ยินที่ไหนนะ
งั้นฉันกลับก่อนนะคะ
อยู่นี่เอง มันเป็นของหมาของฉันเองค่ะ
ไม่ใชค่ะ ฉันต้องแวะไปซื้ออาหารให้หมาก่อนค่ะ
ผมว่าคุณคงเดาเองได้
เพราะผมจะได้อยู่กับคุณ
ไปทำงานกันเถอะ
ความรู้สึกแบบนี้สินะ ที่เรียกว่ามาเดทกัน
เชิญ นักเขียนจองฮยอนแท เป็นแขกรับเชิญคนต่อไปดีมั๊ย
- นักเขียนเหรอ - คนนี้ ผมรู้จักนะ
เขาเขียนเกี่ยวกับการเดินทาง เขียนเองถ่ายรูปเองด้วย
ผลงานเขามีคนติดตามเยอะมากเลย
แถมหล่ออีกด้วย
ถ้าเชิญเขามาได้ถือว่าเยี่ยมเลยล่ะ เท่าที่รู้เขาไม่เคยไปออกรายการไหนเลยนะ
คงยากที่จะเชิญเขามาน่ะ
ฉันเคยเจอเขานะ ที่ไหนนะ
พิธีกรจู คุณรู้จักเขาหรือคะ
ไม่รู้จักค่ะ แต่คุ้นๆ หน้าค่ะ
ย่าส์ คุณนี่กว้างขว้างมากนะคะ
ครั้งก่อนก็รู้จัก ผอ.ชาจินวุค ที่นี้ก็นักเขียนจองฮยอนแทอีก
ว่างัยดีล่ะ รบกวนให้คุณช่วยอีกครั้งจะได้ไหม
ได้อยู่แล้ว รับรองเรตติ้งรายการขึ้นอีก 10 %
ยังไงฉันต้องเจอตัวเขาก่อนค่ะ
[นิยายรักของ กงด๊อกตง]
["ลูกเขยกลายเป็นลูกชายจริงๆของเธอ" - จางคยองแอ]
ยัยนี่ได้เป็นดาราก็เพราะฉัน
ถ้าฉันไม่ท้องแกแล้วแต่งงานซะก่อน
ฉันคงได้แสดง "มันจะระเบิด ภาค 2 "
อิจฉาจัง
โอ๊ะ สคริปท์ของฉัน
นี่เธอ
เธอเป็นใคร
ขอโทษค่ะ อยู่ดีๆ ป้าก็โผล่มา ฉันไม่ทันระวังค่ะ
ขอโทษละกัน
เธอหาว่าเป็นความผิดของฉันงั้นเหรอ
ป้าคะ ยังไงก็ขอโทษนะคะ นี่ค่ะค่าซักแห้ง
เธอชื่ออะไร เมื่อตะกี้เรียกฉันซึ่งเป็นรุ่นพี่ว่างัยนะ
- ป้าเหรอ - รุ่นพี่เหรอ
คุณนี่เองรับบทเป็นคนชิมอาหาร
ไม่รู้หรือว่าฉันเป็นใคร
โอ๊ะ
มีฮี ใช่มั๊ย
ใช่แล้ว ไม่เจอกันนานนะ
ดีใจที่เจอ พี่มีฮีนะคะ
พิธีกรจูฮเยริ
สวัสดีค่ะ ละครของคุณฉันชอบมากค่ะ ฉันเเป็นแฟนละครตัวแม่ของคุณเลยค่ะ
- รายการของคุณฉันก็ชอบดูมากค่ะ - หรือคะ
คุณพิธีกรนี่สวยมากๆ ค่ะ
คุณก็ผิวพรรณยังสวยอยู่นะคะ
พี่มีฮี ไว้เจอกันนะคะ
ไว้ถ้าคุณมีเวลาว่าง...
มีอะไร นั่งยิ้มคนเดียวอยู่ได้
ฉันเหรอ ที่นั่งยิ้มคนเดียว
อืม
- ยิ้มแบบนี้ - จริงเหรอ
เธอมีอาการแปลกๆ หลังจากที่ไปเจออาหารสามื้อต่อวัน
มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นใช่มั๊ย หรือว่าเธอไม่ต้องทำอาหารให้เขาอีกแล้ว
ไม่หรอก ฉันกำลังผ่อนจ่ายใช้หนี้เขาอยู่น่ะ
หนี้เหรอ เธอยืมตังเขามาเหรอ
ไม่ได้ยืมหรอก ก็แค่ฉันต้องไปกินข้าวกับเขา 10 ครั้ง
อะไรนะ ทำไมต้องทำเรื่องห่วยแตกอย่างงั้นด้วย
ทำอาหารให้กินแล้วยังไม่พออีกเหรอ ทำไมต้องไปกินข้าวกับเขาอีก
ทำไมต้องไปกินข้าวกับเขาด้วยล่ะ
ออกบ้านไปทั้งที่เป็นวันหยุดก็เพราะเรื่องนี้งั้นเหรอ
เรื่องแค่นี้ ทำไมต้องโมโหด้วย
ย่าส์ เขาบ้าอำนาจเกินไปแล้ว
เขาไม่ได้บ้าอำนาจหรอก ฉันเต็มใจทำด้วยแหละ
คือว่า
ฉันไม่ต้องทำอาหารให้เขากิน แถมฉันยังได้กินของอร่อยๆ อีกด้วย
อีกอย่างมันช่วยให้ฉันมีความคิดทำเมนูอาหารใหม่ๆ ด้วยล่ะ
จะอะไรนักหนาเนี่ย
ที่ออกไปข้างนอกเนี่ย
- ก็ถือว่าไปทำงานนะ - ใช่ก็ได้
อีอย่างหวังว่าคืนนี้คงไม่ลงมาที่้รานอีกนะ
ทำไม จะปิดร้านเร็วกว่าเดิมหรืองัย
เปล่า มินกูกับเพื่อนคนอื่นจะแวะมาน่ะ
ฉันชวนไปที่อื่นแล้ว แต่พวกนั้นไม่ยอมบอกว่าจะมาที่ร้านนี้ให้ได้
ขอโทษนะ
- อารมณ์ไหนอีกล่ะ - ไม่รู้สิ
เมื่อเช้าตื่นมาก้ไม่เห็นแม่แล้ว วันนี้แม่ไปไหนมา
กินข้าวเที่ยงหรือยัง
ไม่รู้ แกไม่ต้องมาสนใจฉัน
แม่ต้องมีเรื่องกับใครมาแน่
แกเห็นว่าแม่ชอบหาเรื่องทะเลาะกับชาวบ้านมากใช่มั๊ย
งั้นก็ไม่ต้องสนใจว่ามีแม่คนนี้อยู่อีกมั๊ย
อียูมี สบายดีใช่มั๊ย
อืม
ตอนเด็กพวกเราชอบแกล้งเธอบ่อยๆนะ
แต่ฮยอนแท ชอบช่วยเธอไว้ตลอด
ฉันยังคิดว่านายชอบอียูมีซะแล้ว
เขาไม่ได้บ้าอำนาจหรอก ฉันเต็มใจทำด้วยแหละ
- ครับ - คุณจองฮยอนแท ใช่มั๊ยคะ
- ใช่ครับ - คงไม่ว่าอะไนะคะที่ฉันโทรมาดึกไปหน่อย
ฉันจูฮเยริ เป็นพิธีกรรายการ "นั่งคุยไปกับคนดัง"
ครับ แล้วคุณได้เบอร์โทรผมมาได้งัย
ถ้าคุณพอมีเวลาว่าง ฉันขอเจอคุณได้มั๊ยคะ
ฉันอยากเสนออะไรดีๆ กับคุณค่ะ
ผมไม่อยากออกรายการ แค่นี้นะครับ
คิดว่าตัวเองเป็นใคร ไร้มารยาทสิ้นดี
แค่นักเขียนกระจอกๆ คนหนึ่ง ทำฉันเสียอารมณ์อีกแระ
- จูฮเยริ เหรอ - นายบ้าไปแล้วเหรอ
กล้าวางสายใส่จูฮเยริ
ทำไมเหรอ เธอดังมากหรือไง
นายไม่รู้จักเหรอ
[จูฮเยริ]
โอ๊ะ เธอนี่เอง ที่จ้างฉันไปส่งของเมื่อเช้านี้
ทำแค่นี้จะพอเหรอ
มาแล้วหรือคะ วันนี้มาทำงานเช้านะคะ
ว้าว
อาหารจะอร่อยขึ้นถ้าเพิ่มการตกแต่งเข้าไปอีกนิด
ค่ะ ฉันจะจำไว้
อ้า เกือบลืม อะนี่
มันก็ไม่ใช่สิ่งสำคัญ แต่ไม่ควรมองข้าม
ฉันสังเกตเห็นว่ามือเธอมักจะแห้ง อะครีมทามือ
พอดีฉันมีไว้ติดบ้านอยู่แล้ว รับไว้สิ
ขอบคุณค่ะ
จะแปดโมงแล้ว รีบไปสิ
ขอบคุณค่ะ
เข้ามา
เช้านี้ฉันทำเอ้กเบเนดิก (ไข่ทอดน้ำ) มาให้ค่ะ
ดีมาก คุณไปทำงานต่อเถอะ
มีอะไร
ทานสิคะ
ก็คุณบอกว่าไม่อยากนั่งกินข้าวคนเดียว
งั้นฉันจะนั่งเป็นเพื่อนคุณก็แล้วกัน
นี่คุณคิดจะรวมกับหนี้ 10 มื้อ ที่ค้างกับผมไว้ด้วยใช่มั๊ย
- นับได้ก็ดีค่ะ - ไม่ได้
ขอครึ่งมื้อไม่ได้หรือคะ
ได้
ให้ผมกินคนเดียวดูจะไม่เหมาะ กินด้วยกันเถอะ
ตอนทำฉันกินไปแล้วค่ะ
ต่อไปไม่ต้องทำแล้วล่ะ
อะไรคะ
คุณไม่ต้องทำอาหารให้ผมกินแล้วล่ะ
[ขอบคุณแขกรับเชิญ อียองซุค]
ฉันกลับก่อนนะคะ
[บทส่งท้าย : ระหว่างเราเริ่มมีอะไรเปลี่ยนไป ]
[ สเปคก็ไม่ใช่ แต่ใจมันหวิวๆ ชอบกล]
[ ใจมันกล้าๆ กลัวๆ หรือว่ามันคือความรัก]
เลี้ยวขวาหน้านี้เลยค่ะ
ขวา เลี้ยวขวาใช่มั๊ย
[บทส่งท้าย : ไปทำงานพร้อมกับเดทไปด้วย ]
[ มือกับใจ มันไม่ตรงกัน ]
ขาอ่อนของผมทำเอาหลายคนตกตะลึงมาแล้วนะ
[ ไม่อยากจะเชื่อ บ้างานแล้วยังมีเวลาไปออกกำลังกายอีก ]
ขับรถดีๆ หน่อยสิคุณ
ตีผมทำทำไม
[ ชาจินวุค กำลังพูดทีเล่นทีจริง ]
ตะกี้บอกว่าเลี้ยวขวาใช่มั๊ย
ไม่ได้พูด
งั้นก็กลับรถใช่มั๊ย
ร้านที่ไม่ถูกสุขลักษณะผมไม่กิน
ยิ่งให้นั่งกับพื้นด้วย ผมทำไม่ได้หรอก
ขาผมยาวมาก เห็นมั๊ย
[ เจ้านายผู้ที่มีรสนิยมจูจี้จุกจิ๊ก]
อียูมีคุณ คุณอียูมี
รอผมด้วย
[ปวดก้นปวดขาไปหมด ก็เพิ่งเคยนั่งแบบนี้นี่น่า ]
อืม อร่อย
ทำไมถึงเอาน้ำมาเช็ดด้วยนะ
เฮ้ย
คุณน่าจะรู้นะ ตรงนี้ของผมมันไวต่อความรู้สึกนะ
[ ปากว่าตาขยิบ : ทำเป็นโวยวาย ที่จริงชอบนะ ]
อร่อยจัง
อร่อยมากครับ
[ บทส่งท้าย : ข้อเสนอของผอ.ชา มันยากมากที่จะปฏิเสธ]
[เพิ่มความขลัง ต้องโอบกอดด้านหลังไว้ก่อน ]
เพราะคุณทำให้ผมปวดท้อง
และงานของผมทำให้เกิดความเสียหายอย่างใหญ่หลวง
ทั้งยังบกพร่องหน้าที่นักโภชนาการส่วนตัวของผมอีก
ทั้งหมดนี้คุณต้องรับผิดชอบ
แล้วอย่าเพิ่งลืมเรื่องกล่องเครื่องประดับนั่นด้วย
คุณต้องชดใช้ให้ผมให้หมด
- จะให้ฉันชดใช้รับผิดชอบทั้งหมดยังไงคะ - ต้องกินข้าวกับผม
[My Secret Romance]
ดูเหมือนเจ้าชาจินวุค กำลังคบกับใครอยู่ คุณไปสืบให้ผมหน่อย
ไม่ได้เดท แต่ไปทำงาน มันคืองาน
- หายไปไหน - นักโภชนาการของพี่อยู่กับผู้ชายด้วยล่ะ
เมื่อวานคุณพยายามจะหลบหน้าผม ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย
- จะเอานักโภชนาการออกไปทำงานด้วยหรือครับ - ฉันมีความทรงจำไม่ดีเท่าไหร่กับที่นนี่ค่ะ
ไปทำงานกันเถอะ
คุณไม่นับเนี่ยนะ ฉันต้องไปซ่อนตัวในตู้เสื้อผ้าทั้งที่หิวจะตายอยู่แล้ว
งัยคะ น่าสนใจแล้วใช่มั๊ยคะ
แม้แต่วินาทีเดียว ฉันก็ละสายสายตาจากผู้หญิงคนนี้ไม่ได้